Blog

Zelden zo’n plotselinge overgang gezien van stad naar platteland als vandaag in Zwolle. Bijna letterlijk van het ene op het andere moment worden bebouwing, drukke wegen en lawaai ingeruild voor een prachtig wit, Hollands landschap.

Januari, heel voorzichtig beginnen de dagen te lengen, maar de lente is nog heel ver weg. Sterker nog, er is een koufront op komst. De gedachten gaan verlangend terug naar een lange, zomerse monstertocht op een racefiets.

Soms moet je je gevoel opzijzetten en het verstand laten zegevieren. Deze vrijdag heb ik vanwege een net herstelde rug geen megahardloopsessie afgewerkt, maar een iets veiligere afstand. Ook al moest ik hiervoor langs de A28 hardlopen.

Daar gaat ie weer: het jaaroverzicht van Strava, op maat gemaakt voor de sporters die gebruikmaken van dit platform. Het filmpje levert natuurlijk niet echt uniek materiaal op, maar tovert ieder jaar toch weer een glimlach op mijn gezicht.

Hardlopen in het gebied van de Takkenhoogte en de Meeuwenplas is fantastisch, maar wandelend geniet je pas echt van dit kleine natuurgebied. Zeker op een mistige en schemerachtige namiddag als in het afgelopen weekend.

In training zijn voor de 60 van Texel betekent veel kilometers maken. Ook eind 2018, als de start van mijn eerste ultraloop nog heel ver weg lijkt. Nu heb ik de mazzel dat het kantoor op bijna perfecte afstand van thuis ligt.

De langzame lange duurloop is niet alleen een van de belangrijkste training in vrijwel ieder hardloopschema, het is tevens de motor van een spontaan creatief proces in de hersenen van de hardloper, aldus hardloper Peter Ampe.

Hieronder mijn presentatie over de souplessemethode van Klaas Lok voor de leden van de Koeberg loopgroep. Een eerste aanzet tot een manier van trainen die tot prima prestaties en minder kans op blessures moet leiden.

Met de wielrenbroek al in de hand toch besloten om te gaan hardlopen. Het werd een zonovergoten en mede daardoor pittige training op het gras van de ijsbaan, waar maar liefst drie experimenten tegelijk werden uitgevoerd.

Rob Veer heeft een heerlijk boek geschreven over hardlopen. ‘De tien, de halve en de hele’ richt zich met de schema’s nadrukkelijk op zeer ervaren hardlopers. Best jammer, want de rest van het boek is voor ieder type hardloper interessant.

De man met de hamer tegenkomen op een halve marathon? De gedachte was nog nooit in me opgekomen. Niet voor zo’n vertrouwde afstand als deze. Meer een trainingsafstand eigenlijk. Tot een behoorlijk warme Tweede Pinksterdag.

Dolf Jansen heeft een vlotte babbel en in ‘Altijd verder’ toont hij lekker leesbaar aan ook vlot te kunnen schrijven. De driehonderd bladzijden vol hardloopverhalen met vaak grappige beschouwingen zijn zo voorbij. Jammer eigenlijk.