Blog

Het is er gisterenavond toch van gekomen: de haperende fietscomputer werd vervangen door een spiksplinternieuw exemplaar.

Hele volksstammen lopen weg met marketing- en managementgoeroe Seth Godin, boeken, weblog en lezingen van de man zijn immens populair.

Oud-collega Danieke van Baal is al een tijdje bezig met een mooi maar lastig project: ze neemt een jaar lang ieder dag een foto van de dag. Kan van alles zijn en er komt ook een breed scala aan onderwerpen langs. Denk niet dat dit makkelijk is, kan ik uit ervaring vertellen.

Daar staan ze dan, de fietsen van de twee mannen, stoer te blinken in de zon, wachtend om meegenomen te worden.

Deze week nog geen tijd gehad om de foto’s van ons dagje aan zee te verwerken. Wat te denken van deze scène?

Met een scheut door mijn lijf schrok ik vanochtend wakker. ‘O, wat ben ik stom geweest’, ging het door mijn hoofd. ‘Ik heb vrijwel gedachteloos mijn gebruikersnaam en wachtwoord voor een van mijn twitteraccounts prijsgegeven.’ Zo snel als ik kon racete ik naar beneden om mijn wachtwoord te wijzigen. Enigszins opgelucht stapte ik onder de douche.

Er zijn vele manieren om van Meppel naar Schoorl te rijden. Eén ervan leek ons afgelopen zondag wel leuk voor de kinderen: vanuit Lelystad over de dijk naar Enkhuizen, daar een korte stop maken en vanuit dit prachtige oude havenstadje doorsteken naar de duinen nabij Schoorl.

Nee, dit is niet het nieuwe amfitheater van Meppel, maar het resultaat van een middagje rustgevend kliederen met specie voor volwassenen.

De iPad is alweer bijna een week overgedragen aan de volgende collega. Heel bijzonder is dat met dezelfde vanzelfsprekendheid waarmee de gezinsleden dit apparaat razendsnel omarmden, het ook weer de normaalste zaak van de wereld is dat de iPad er niet meer is.

In de auto ervaar je Schokland als een uit de kluiten gewassen verkeersdrempel, en toch behoort deze bescheiden verhoging in het verder vlakke polderlandschap tot het Werelderfgoed.

Wat leven we eigenlijk in een serieuze tijd, of beter gezegd: wat doen we toch serieus met z’n allen. Politici willen ons doen geloven dat we ieder moment opgeblazen kunnen worden door terroristen met maar één doel, de totale vernietiging van de westerse maatschappij.

Onze straat wordt opgesierd door een reeks platanen. Mooie bomen, daar niet van, maar in de bladloze lente zijn ze helaas ook een lanceerplatform voor vogelpoep. Het is een beetje vechten om de parkeerplekjes net…