Blog

Rare snuiter is die Josse toch. Vraag ik hem of ie zin heeft om met mij een wandeling te maken langs plekken waar bloemen zouden kunnen groeien, is ie een en al weerstand.

Het is koud ’s ochtends, maar verder toont de lente zich op allerlei manieren in de stad. Doordat de klok een uur vooruit is gezet, is het op weg naar school ideaal weer voor zonnestralen die door gaten priemen.

Nog even een kleine terugblik op het Aviodrome. Door de enorme drukte tijdens ons bezoek zou je bijna vergeten dat er prachtige toestellen staan.

Wat een timing: op de mooiste lentedag tot nu toe heb ik een zakelijke ontmoeting in Amsterdam. Had er sowieso al zin in vanwege het onderwerp van het gesprek. Social media en redacties, mooie combinatie wat mij betreft. Maar ik had eerlijk gezegd vooral zin in een wandeling door de stad waar drie gezinsleden hebben gewoond.

De tweede helft van de maand februari was al te zien hoe de avonden langzaam maar merkbaar langer werden. Deze maand gaat het echt snel.

Terwijl de mannen lekker bezig waren op en rond de trampoline in de tuin, trapte ik een balletje met Umai op straat. De vanzelfsprekendheid waarmee dat ging, is minder vanzelfsprekend dan het vanavond leek.

Geen betere manier om de heerlijke lentedag te vieren dan op de fiets. Het plan was om via Hasselt en de pas ontdekte dijkjes langs mooie plassen naar Zwolle te fietsen en van daaruit naar Dalfsen. Als de moraal nog goed zou zijn, de tocht voort te zetten via Vilsteren en bij Ommen om te buigen naar Meppel.

Onze auto was vandaag ingeroosterd als taxi voor de pupillen van De Reest. De eindbestemming was Heerenveen. Sportstad Heerenveen. Prachtige sporttempel voor voetballers, turners en waterpoloërs.

Het parcours van vorige week beviel zo goed, dat ik vanochtend besloot de racefiets vandaag nogmaals over de dijken richting Zwolle te sturen.

‘Moet je zien pap’, riep Umai vanmiddag triomfantelijk naar me, terwijl ze het zakelijke mobieltje in haar hand hield. Ze bleek een foto te hebben gemaakt van het molentje dat ze vorige week heeft gemaakt in het kader van de techniekweek.

Een afbeelding in de serie ochtendhemel aan de achterkant van ons huis. Het camerastandpunt is zo langzamerhand bekend: vanuit de deuropening van de achterdeur richting het Oosten.

De zon stond na het eten als een rode bal boven de daklijnen van het sportpark in de Koedijkslanden. Het bijkeukendak bleek de enige plek waar de camera er bij kon. Technisch gezien een tegenlichtopname.