Blog

Koud maar verder waanzinnig mooi weer, wie afgelopen zondag de racefiets niet onder de kont heeft gehad, moet wel een verdomd goede smoes hebben om niet voor nepfietser te worden uitgemaakt.

Onderweg op de fiets, golvend langs het Zwarte Water, kom ik dit tafereel tegen. Een woonboot op weg naar een nieuw leven. Onhoorbaar tuffend slentert het kittige sleepbootje over het vloeibare pad.

Wachten op de boot der boten, althans in deze tijd van het jaar. We zijn niet de enigen, in tegendeel. Het weer is prachtig, de harten van de kleintjes kloppen machtig.

Deze middag met een flink aantal collega’s naar de tentoonstelling ‘Honderd jaar Reclameklassiekers’ geweest. De titel spreekt voor zich.

Mist is meer een gevoel dan een te fotograferen object. Of beter: het gevoel dat ik heb als ik naar taferelen in de mist kijk, is lastig te pakken te krijgen met een camera. Deze foto van de fel belichte hockeyvelden komt een heel eind in de richting. Sfeervol is ie in ieder geval wel.

Lidia is vandaag jarig. Wist al vrij lang dat ze de nieuwste iPhone zou krijgen. Mooi cadeau natuurlijk, maar toch niet echt persoonlijk. Maar wel een handig apparaat voor haar nieuwste hobby.

Wintertijd. Donkere tijd. Reflectietijd. Maar ook de tijd van het licht. Het hoogtepunt van de donkere dagen betekent ook de ommekeer naar het licht. Duurt niet eens zo heel lang meer, maar zo lang willen we niet wachten op het licht.

Een heerlijke wedstrijd nadert zijn einde. Na wat schermutselingen op het middenveld belandt de bal bij de tegenstander. De speler kijkt rustig om zich heen om te zien waar ze de bal kan afspelen. Iets te rustig.

Ze zijn er al best lang, die zwarte beestjes in onze badkamer. Ze begonnen met een keiharde confrontatie, maar kijken elkaar inmiddels al wekenlang niet meer aan.

‘Pap, je laat je dure mobiel hier toch niet slingeren’, zijn de woorden waarmee dochter het toestel streng in beslag neemt. Als ik uren later het toestel weer oppak, blijken er foto’s op te staan die ik honderd procent zeker niet heb gemaakt.

Dagje in Walibi doorgebracht. Koprollen maken, naar beneden gesmeten worden, schroefjes draaien, keihard rondjes maken, de geest wil het nog wel en geniet ervan, maar het lichaam protesteert na een paar attracties achter elkaar met licht misselijke signalen. Jammer…

Al veel gelezen over het automerk Tesla, maar tot vandaag nog nooit een exemplaar in het wild gezien. Toen ik vandaag tijdens een rondje op de racefiets in Dwingeloo koers zette richting Uffelte, viel mijn blik op deze sportwagen.