Blog

Goh, mogen we toch nog een paar dagen aan de winter ruiken. Veel meer dan dit snufje zal het niet worden, volgens de weermensen. Jammer, want zo’n koude dag met zon geeft een heerlijk gevoel.

Een organische dag vandaag. Bijna vanzelf ben ik begonnen aan het afwerken van klusjes die iets te lang hebben liggen wachten. Wat mij betreft kan dit gevoel niet lang genoeg duren.

Op herhaling: de ontdekhoek in het techniekgebouw van Windesheim. Ze hebben de eerste keer nog lang niet alles ontdekt, maar gaan ook deze keer grotendeels voor dezelfde dingen. Het laserdoolhof is nieuw voor mij.

Onze mannen wandelen bijna als vanzelfsprekend. Toch komen er afkeurende geluiden uit hun kelen bij de aankondiging van de zoveelste wandeling deze vakantie. Ons weerwoord ‘laarzenpad’ brengt Josse en Tamas op andere gedachten: ja, dat willen we!

En weer een wandeling, door het prachtige Mantingerzand. De jongens kunnen er heerlijk verdwijnen in de vele zanderige paadjes, verborgen voor twee paar ouderlijke ogen. Veel zorgen hoeven we ons niet te maken, de opgewonden kreten van Josse en Tamas laten een duidelijk spoor achter.

Nieuwjaarsdag, vroeg in de middag. Ik ben al een paar uur op en voel me zowaar fris en fruitig. De kleine mannen zijn al veel langer op en zijn hun enthousiaste zelf. Even wat energie laten wegvloeien, zodat de rest van de familie de rust heeft om tot zichzelf te komen.

Het jaar is bijna volbracht. Het knalt en knettert al druk op straat. De mannen krijgen er energie van, om het positief te labelen. Umai is geheimzinnige kippenclubdingen aan het doen met een klasgenote, Lidia werkt de laatste werkdag af en dus hebben wij mannen de buurt voor onszelf.

Tweede Kerstdag, ergens tussen een ritje op de racefiets en het eten dat wordt bereid, besluit ik dat het tijd wordt de mannen ‘uit te laten’. Ze hebben er weinig zin in. De speeltuin in het parkje tussen oude nieuwbouw en nieuwe nieuwbouw is het compromis waarover de mannen het eens kunnen worden.

De dag voor Kerstmis. Alle zaakjes op orde, op één ding na: de wandeling die we onszelf eerder op de dag hebben beloofd. Of was ik degene die met mezelf een verzetje met ons allen had afgesproken?

De zaterdag begint ontspannen, maar tegen de middag moet de versnelling worden ingeschakeld. Ik ga met de kinderen het huis uit. We hebben een missie. Umai weet waarom, de mannen gaan gewoon lekker een eindje fietsen.

Inmiddels al bijna een traditie: pieten bij het sinterklaasfeest van De Reest. Eenmaal per jaar kruip ik in de huid van zo’n vrolijk, gek, tikkeltje baldadig en ook een beetje beangstigend, donkergekleurd persoontje.

De aankondiging dat het geplande schemeruitje in De Wieden niet doorgaat, valt slecht bij de mannen. Ik voel met ze mee. Ze kunnen over een heleboel dingen dwarsliggen, maar in de natuur lopen als het donker wordt, daar verheugen ze zich wel op.