Robkekletst

Het parcours van vorige week beviel zo goed, dat ik vanochtend besloot de racefiets vandaag nogmaals over de dijken richting Zwolle te sturen.

Een afbeelding in de serie ochtendhemel aan de achterkant van ons huis. Het camerastandpunt is zo langzamerhand bekend: vanuit de deuropening van de achterdeur richting het Oosten.

De zon stond na het eten als een rode bal boven de daklijnen van het sportpark in de Koedijkslanden. Het bijkeukendak bleek de enige plek waar de camera er bij kon. Technisch gezien een tegenlichtopname.

Op zoek naar een plek in de zon, stuitte ik vanmiddag in het park op dit bomenpaar. De roestbruine kleur van de takken doet veel meer aan de herfst denken dan aan de ontluikende lente.

Door de vele fietstochten dacht ik de omgeving hier nu wel te kennen. Mis. Iets na Hasselt loopt vanaf het buurtschap Streukel een prachtig dijkje naar Zwolle. Weet ik sinds vandaag.

Ik word altijd lichtelijk somber van grijs weer. Klagen over het weer heeft geen zin, ik weet het, maar aanhoudend grijs leidt tot opstand in mijn hersenpan. Blij verrast deed ik gisteren daarom de gordijnen open. De zon! Hoera!

Inspiratiedip. De meest gevreesde tegenstander van een project als dit weblog. Ideeën komen moeizaam bovendrijven. Die blijken ook niet te realiseren zijn met de camera, al kan ook dat aan een gebrek aan inspiratie liggen.

Tamas logeert bij oma. Hij had er weinig zin in. ‘Ik ga bij oma logeren’, zei hij aan het begin van de dag. Het klonk een beetje twijfelend. Meer als een feit dan uit enthousiasme, maar dat kan ook aan mij liggen. Er ging een steek door mijn lichaam. We begrijpen namelijk heel goed dat hij liever bij zijn broer blijft. Het is de prijs die we moeten betalen voor een dagje bijkomen.

Ik had gehoopt op een middag met de kinderen in het zwembad. Helaas, ergens in de ochtend liep het helemaal verkeerd en belandden we in een klauterhal.

Terug van het werk trof ik thuis de kinderen met rode koontjes aan. De mannen lagen meer dan ze zaten op de bank naar de televisie te kijken. Uitgeblust. Ik vroeg of het wel goed ging met ze. Dat was op een verkeerde aanname gebaseerd.

Het spel Angry Birds is al enorm populair en het lijkt al erger te worden. Ook hier is het spelletje een groot succes. Op de iPhone, HTC en de tijdelijke iPad kwettert het regelmatig.

Toen Umai zondag na een middag zwemmen aankondigde Eva naar huis te brengen, flikkerde een moment de gedachte op dat dit opmerkelijk is. Dat doet ze namelijk niet zo vaak.