Robkekletst

Ik had de afgelopen weken wat meer tijd dan gewoonlijk om de vakbladen, kranten en opinietijdschriften te lezen en moest constateren dat we in uiterst roerige tijden leven.

Het onderwerp van de volgende Graficon praktijksessie, color management, roept bij mij behoorlijk tegenstrijdige gedachten op. Er is al zoveel over geschreven, gesproken en gediscussieerd, dat je mag verwachten dat de grafische industrie vrolijk en probleemloos aan het color managen is.

Ik zou niet graag in de schoenen staan van een graficus. De omstandigheden waaronder deze ondernemers moeten werken, zijn objectief gezien behoorlijk belabberd. Veeleisende opdrachtgevers, lage prijzen, hevige concurrentie, enorme werkdruk en aan het eind van de rit blijken de marges toch weer tegen te vallen. Het stormt in de grafische industrie, is daarvoor geloof ik de uitdrukking.

Europese grafische bedrijven verwachten een explosieve groei in het reproduceren met behulp van digitale technieken, mede doordat de productieprijs per pagina hiervan daalt.

Help, de grafische industrie dreigt te verzuipen in een brei van afkortingen, waarvan de makers zonder uitzondering beweren dat het standaarden zijn! Dit werd mij al tijdens de eerste lezing op de vorige week donderdag gehouden en onder andere door Graficus georganiseerde praktijksessie over PDF pijnlijk duidelijk.

De grafische industrie zag vorige week de smaakmakers Henk Gianotten en Hans Schoolenberg vertrekken. Twee totaal verschillende persoonlijkheden en – voor diegene die het leven als een strijd wil zien – ook afkomstig uit twee verschillende kampen.

De eisen die aan het rendement van een onderneming worden gesteld, zijn tegenwoordig torenhoog.