Schrikbarend schaduwspel
Het overkomt me bijna ieder jaar: de eerste keer hardlopend in het donker langs een serie lantaarnpalen schrik ik me rot wanneer ik wordt ingehaald door mijn eigen schaduw. En ik ben vast niet de enige argeloze avondloper.
Het overkomt me bijna ieder jaar: de eerste keer hardlopend in het donker langs een serie lantaarnpalen schrik ik me rot wanneer ik wordt ingehaald door mijn eigen schaduw. En ik ben vast niet de enige argeloze avondloper.
Op de Havelterberg tot in de schemer hardgelopen. Ook al was het een pittige training met het grootste deel van de zeventien kilometer op een hartslag die dicht in de buurt lag van een wedstrijdfrequentie, kon ik toch erg genieten van de omgeving.
De week gaat van start met een kilometer of twaalf hardlopen onder een prachtig zachte hemel. Het besef dat die milde tinten er hangen, komt pas in een kleine groenstrook, wanneer ik het tijd vind voor een eerste fotomoment.
April 2020 gaat de boeken in als een van de droogste aprilmaanden in de door de KNMI geregistreerde geschiedenis van het weer. Een potentieel zorgelijk record, al leverde het prachtige weer ook veel mooie zonsondergangen op.
Nederland ligt aan zee en de overheersende windrichting zorgt voor een mild klimaat waar echte winters best bijzonder zijn. Als de winter zich dan van z’n allerzachtste kant laat zien, is het verlangen naar sneeuw, kou en ijspret des te groter.
De rugpijn komt zo af en toe en gaat gelukkig ook altijd weer voorbij. De rug begeeft het meestal niet onverwacht, al komt het zelden gelegen. Rugpijn betekent tijd om de bakens even te verzetten, en soms tijd voor wat bespiegelingen.
Het Planetarium in Franeker stond al een tijdje op ons lijstje. In de voorjaarsvakantie zagen we eindelijk met eigen ogen het nog steeds nauwkeurig werkende model van een deel van ons zonnestelsel dat Eise Eisinga al in 1781 creëerde.
En daar zijn ze dan, mijn #bestnine2019 van Instagram. Het levert iedere keer weer verrassende en soms ook verwachte 'winnaars' op. Mijn favorieten zijn de twee grootste foto's. Niet toevallig op vakanties geschoten...
Hoe een groot gebouw in korte tijd uitgroeide van een ‘fremdkörper’ in onze omgeving tot een gewaardeerd baken voor een hardloper die smacht naar het einde van een te lange of te heftig uitgevoerde training.
Na een dag zonder hardlopen, maar wel goed gevuld met taken en taakjes in en rondom het huis, ging ik gisteren moe maar voldaan naar bed met de wens eens lekker uit te slapen morgen. Het lijf besloot vanochtend vroeg anders.
Onze mannen kunnen een dag lang dingen creëren op laptop of papier. Of video’s over scheikunde en fossielen bekijken. Allemaal prima, maar een hele dag binnen betekent deze vakantie wel ’s avonds een activiteit naar keuze in de buitenlucht.
Op een mooie zomeravond krijgt de route van een lange duurloop onderweg gestalte. Als een paar ideeën aaneen zijn geregen tot twaalf kilometer, steekt de hardloper via het trekpontje even buiten Meppel de Reest over voor de laatste kilometers.
run2function vindt instagram fijn!