Instagram

Te lang uitslapen en veel te hoge temperaturen beletten ons een top van bijna drie kilometer hoog te bereiken. Het uitzicht en de naam van het keerpunt, Portella de la Coma d’en Garcia, maakten veel goed.

Wandelen door het Staatsbos? Check. Hardlopend de Zwarte Dennen doorkruisen? Check. Op mountainbikes door het Staphorster Bos zoeven? Check. Met Josse en Tamas op ontdekkingstocht? Doen!

Wandelen in de bergen is op voor liefhebbers uitgestippelde routes al pittig genoeg. En soms beland je zomaar op een nog veel zwaarder alternatief omhoog.

In de zomer wandelen en hardlopen tussen de twee- en drieduizend meter hoogte levert tegenwoordig geen sneeuw meer op. Maar wat een topdag op de grens van Italië en Zwitserland!

De vlierbes staat in bloei en dat is goed nieuws voor mensen die weten dat je heel lekkere dingen kunt maken van vlierbesbloesem. Mijn lief weet er in ieder geval wel raad mee.

De Oeverlanden zijn een geliefde uitwaaiplek voor veel Meppelers, en hun huisdieren. Alle seizoenen fijn, maar in de late lente op zijn mooist. Zullen we dat tot in lengte van dagen zo houden, dames en heren lokale politici? Dank!

Op de valreep van het weekend regende het al waarschuwingen over de harde wind. We hoorden het aan en pikten Tamas op van zijn stage, vertelden de navigatie dat we naar de Rotterdamse Hoek wilden en genoten van de storm.

Een boom, in alle rust wachtend op de lente. Lage temperaturen laten hem koud. Onverschillig voor passanten, maar zich heel bewust van de seizoenen. Klaar om te ontwaken. Wanneer de tijd rijp is.

Vrijdag, de laatste dag van een weekje Luxemburg. De natuur speelde de hoofdrol, de drukke en grootstedelijke stad Luxemburg uitgezonderd. Dichterbij ligt het verrassend levendige stadje Echternach.

Op de valreep van de avond hadden we gisteren met z’n viertjes zin om de ruïne van Beaufort te bekijken. In de glorietijd moet het een indrukwekkend kasteel zijn geweest. Deze bijna-avond levert het vooral net-niet-plaatjes op.

Solo kruipt een mountainbike omhoog over een stuk kasseienweg waar geen einde aan lijkt te komen. De weg naar verlossing loopt steil omhoog. Zo steil dat een rukje aan het stuur het voorwiel de lucht in tilt.

‘Zin in een korte wandeling? Dorp verkennen en er dan een lusje aanplakken?’ Ik moest even nadenken over het voorstel van m’n lief. Met duizend hoogtemeters in de benen lagen de gedachten meer op de bank.