Time Shelter – Georgi Gospodinov
De mysterieuze figuur Gaustine werkt een briljant idee om dementerende mensen een waardig bestaan te geven uit tot een al maar uitdijend succes. Totdat hele landen met zijn concept aan de haal gaan.
De mysterieuze figuur Gaustine werkt een briljant idee om dementerende mensen een waardig bestaan te geven uit tot een al maar uitdijend succes. Totdat hele landen met zijn concept aan de haal gaan.
Het is half januari en de thermometer heeft het al bij het vierde streepje boven het laaggelegen, rondvormige getal opgegeven, de zon probeert het niet eens en de wind heeft er gelukkig ook geen zin in vandaag.
Kunstenaar David heeft behoorlijk last van een groep jongeren die zich avond na avond onder zijn woning verzamelen. Hij weet meesterlijk terrein te heroveren, maar met grote gevolgen.
Als Esther Kinsky verhuist naar een buitenwijk van Londen, betekent dat de start van lange wandelingen langs de rivier Lea. Haar waarnemingen schetsen niet alleen de rafelranden van een wereldstad, maar ook het leven van de immigranten die langs de rivier een bestaan in stand trachten te houden.
Het verhaal achter deze foto blijft nog even verborgen, want de zoektocht naar de juiste woorden om een wandeling langs de Ourthe en de rivieren die haar voeden te omschrijven, zijn nog niet gevonden.
‘Op het gevoel’ lijkt voor kenners weinig nieuws over Tom Dumoulin te bevatten. Toch is deze in alle opzichten persoonlijke reis langs de hoogte- en dieptepunten van zijn carrière zeker het lezen waard.
Hoe omschrijf je het gevoel tijdens een zwerftocht door een sfeervol bos? Hoe vermijd je de clichés? Het antwoord blijkt halverwege een rustig hardgelopen trail kinderlijk eenvoudig.
Deze avond vroeger dan normaal de wandelschoenen aangetrokken. De eerste herfstmaand trakteert me verrassend op zachte en warme avondkleuren.
Hoe op het letterlijke hoogtepunt in de Jura een scheefgetrokken strompelaar veranderde in een dartel veulen. Zelfs in een vakantie vol spanningen gebeuren soms mooie dingen.
In een vakantie die door stress langs de randen van de afgrond scheert, valt op een van de laatste dagen het geluk alsnog mijn kant op. Helemaal alleen aan de rand van een rimpelende plas, aangedreven door een verlegen waterval, kan ik in alle rust een appel eten. Niet echt een spannend moment, en dat is precies waar ik zo van geniet.
‘Kijk eens goed naar een boom’ is een zin, of althans wat ik me kan herinneren dat de zin was die ik las, in een boek van een verlicht persoon, wiens naam ik ben vergeten, maar deze les verbazingwekkend genoeg niet.
Hoe droevig het lot van het cliché. Niets of niemand heeft de ambitie om een cliché te worden. Maar soms is iets of iemand te aantrekkelijk, bevat het een te treffende waarheid of is het cliché simpelweg zo lekker om te gebruiken.
run2function vindt instagram fijn!