Deze week twee trainingen op de loopband afgerond van vier en vijf kilometer. Het gevoel na deze afstanden was erg goed. Met deze ervaring in het achterhoofd, waag ik de sprong: voor het eerst een serieuze afstand buiten hardlopen!
Het doel van het sportschoolbezoek is de versterking van de rug. Het rondje langs de toestellen en de oefeningen op de vloer wordt met plezier afgewerkt. De sessie aan het eind op de hardloopband wordt een steeds grotere verleiding.
Het plan om in september de Mont Ventoux hardlopend op te gaan is inspirerend. Bij het bekijken van het hardloopschema dat ervoor zorgt dat ik deze uitdaging tot een goed einde kan brengen, slaat de eerste twijfel toe.
Het plan spookte al langer rond in mijn hoofd. Na de wandeling van vanavond weet ik het zeker. Ik ga de Mont Ventoux hardlopend bedwingen. Van mijn fysiotherapeut hoeft hardlopen niet tot rugpijn te leiden, mits ik niet te grote passen maak.
Rugklachten na de beklimming van de Ventoux brengen me naar een fysiotherapeut. Maar ze brengen me via fanatiek wandelen uiteindelijk ook tot het hardlopen en een mooie droom: hardlopend de Kale Berg bedwingen.
Een lange reis is volbracht. Een tocht die mij vanaf het midden van de zomer langs de geschiedenis van India bracht, een sage die de relatief jonge natie in 'Midnight's Children' van Salman Rushdie deelt met de verteller Saleem Sinai.
Het is een mooie zomeravond en de kunststof racefiets mag dit seizoen voor de tweede keer een training doen. Ter hoogte van de camping bij Blauwe Hand ziet de berijder dat een man met surfplank en karretje wil oversteken.
Twee mannen zitten in de auto, in het donker terug naar de huizen waar ze in gedachten al zijn, maar helaas liggen er nog kilometers asfalt tussen de wens en de werkelijkheid. Ergens onderweg kruist hun pad dat van een konijn.
Toen ik een paar weken geleden met een exemplaar van 'Dit kan niet waar zijn' van Joris Luyendijk de lokale boekhandel verliet, stapte ik ongemerkt een kleine hype binnen. Iedereen had er iets over te melden.
'Solo' is een selectie columns die Wilfried de Jong de afgelopen vijf jaar schreef voor NRC, aangevuld met de voor deze gelegenheid geschreven en voor zijn doen wat lagere verhalen 'Solo' en 'Een pols van 48'.
De eerste keer dat het talent van Wim zich onmiskenbaar openbaart - tijdens de bonte avond van zijn middelbare school - is het voor de lezer duidelijk: het gaat niet goed komen met deze jongen.
run2function vindt instagram fijn!
