Blog

De Oeverlanden zijn een geliefde uitwaaiplek voor veel Meppelers, en hun huisdieren. Alle seizoenen fijn, maar in de late lente op zijn mooist. Zullen we dat tot in lengte van dagen zo houden, dames en heren lokale politici? Dank!

De weersvoorspelling in de meivakantie blijkt belabberd, dus wordt de geplande kampeersessie omgetoverd in een weekendje Zuid-Limburg in een huisje. Het weer valt ter plekke reuze mee, en dat dit deel van Nederland prachtig is, wisten we al.

Op de valreep van het weekend regende het al waarschuwingen over de harde wind. We hoorden het aan en pikten Tamas op van zijn stage, vertelden de navigatie dat we naar de Rotterdamse Hoek wilden en genoten van de storm.

Een boom, in alle rust wachtend op de lente. Lage temperaturen laten hem koud. Onverschillig voor passanten, maar zich heel bewust van de seizoenen. Klaar om te ontwaken. Wanneer de tijd rijp is.

Bij Echternach ligt een uitgestrekt stelsel van kloven, geduldig uitgesleten door riviertjes. Laat niemand zich misleiden door de toeristische bijnaam van het Müllerthal, het is een uniek landschap om te doorkruisen.

Vrijdag, de laatste dag van een weekje Luxemburg. De natuur speelde de hoofdrol, de drukke en grootstedelijke stad Luxemburg uitgezonderd. Dichterbij ligt het verrassend levendige stadje Echternach.

Op de valreep van de avond hadden we gisteren met z’n viertjes zin om de ruïne van Beaufort te bekijken. In de glorietijd moet het een indrukwekkend kasteel zijn geweest. Deze bijna-avond levert het vooral net-niet-plaatjes op.

Solo kruipt een mountainbike omhoog over een stuk kasseienweg waar geen einde aan lijkt te komen. De weg naar verlossing loopt steil omhoog. Zo steil dat een rukje aan het stuur het voorwiel de lucht in tilt.

‘Zin in een korte wandeling? Dorp verkennen en er dan een lusje aanplakken?’ Ik moest even nadenken over het voorstel van m’n lief. Met duizend hoogtemeters in de benen lagen de gedachten meer op de bank.

Ze duiken overal op, horen al jarenlang bij ons stadje en toch blijft zo’n schaapskudde in de stad een bijzondere vorm van groenonderhoud. Wat deze stadsinwoner met natuurverlangens betreft houdt de gemeente dat nog heel lang zo!

Daar staan ze weer, moeder, vader en dochter. Een korte pauze op het ijs, vastgelegd door een dame die ze waarschijnlijk nooit meer gaan zien. De scène is een opvallend identieke herhaling van een eerdere winter.

De winter zorgt voor nieuwe hardloopinspiratie. Het maakt niet uit welk rondje aan de beurt is, zolang er maar sneeuw op het traject ligt. Dat het meer ploeteren dan hardlopen is, maakt het alleen maar leuker!