Blog

Een aantal collega’s heeft afgelopen zondag een prachtige fietstocht gehouden in het Teutoburger Wald. Mooie omgeving, leuke klimmen, goed gezelschap, de banketbakker het gedroomde vertrekpunt voor de lekkerbekken, het klinkt te mooi om waar te zijn, en dat was het in mijn geval ook.

De afgelopen weken zijn er weer een paar honderd kilometer asfalt onder de racefiets doorgerold. Geen gekke uitstapjes, maar gewoon ritjes en ritten in de omgeving van Meppel. Er is hier genoeg te variëren om het niet saai te doen worden.

Het was vorige week donderdag warm, zo warm dat alleen al bij de gedachte aan fietsen het zweet me uitbrak.

De vakantie was gisteren ‘alweer’ twee dagen voorbij, het weer schitterend, mijn lief bereid om het avondritueel geheel voor haar rekening te nemen (daarvoor mijn eeuwige dank) en dus stond niets mij in de weg om na bijna twee weken rust weer een trainingsrit af te werken.

Geheel tegen onze principes in was de afgelopen twee weken het privé laptopje mee op vakantie. Dit voor ons gezin nieuwe feit, gecombineerd met een fruitig privé mobieltje met ongekende internetmogelijkheden, maakte dat ik alles in de tent had om live vanaf de camping verslag te doen van de dingen die ik met de rest van de wereld zou willen delen.

Het afgelopen weekend ‘even’ naar Zuid-Limburg geweest. Daar zouden ook collega’s rondrijden, maar mijn weekendschema zag er net iets te onzeker uit om me in hun plannen te voegen.

Ik heb het afgelopen weekend overleefd en er gelukkig een heerlijk gevoel aan over gehouden. Al wekenlang stond vast dat er zondag door de Limburgse heuvels gereden zou gaan worden, een onderneming waar ik enorm veel zin in had.

Kilometers maken als voorbereiding op een bergbeklimming per fiets is belangrijk, maar er moet natuurlijk ook worden geoefend in het klimmen zelf. Meppel ligt weliswaar binnen een uur rijden van de Holterberg en zelfs de Utrechtse heuvelrug en Posbank zijn onder gunstige omstandigheden binnen deze tijd te bereiken, maar doordeweeks komt dat er vaak niet van.

Een heerlijk boekje: ‘Bergop in Nederland, de 50 leukste beklimmingen in kaart’ van Jos Berkers en Jennemieke Snijders. Deze twee wielerfanaten hebben iedere verheffing in ons land die de naam ‘beklimming’ mag dragen met de fiets overwonnen.

Wanneer mag iets een traditie gaan heten: na vijf keer, nadat minstens tien edities achter de rug zijn, of pas na een jaartje of vijfentwintig? Wat mij betreft al veel eerder, want ik houd sinds een paar jaar een flinke fietstocht naar mijn moeder.

Wielrennen betekent uiteraard door een omgeving fietsen en daar kan de wielrenner dan van genieten. Dat lukt me eerlijk gezegd lang niet altijd. Ik vind dat ik ervan moet genieten, maar dat politiek correcte standpunt wordt maar al te vaak geweld aangedaan door de beslommeringen van de rit.

De collega’s hadden op Hemelvaartsdag een trainingsrit gepland op en rond de Holterberg. Goed idee, maar laat mijn lief op die dag nu net een uitje gepland hebben met onze dochter. De schat mocht haar eerste popfestival beleven: Dauwpop in Hellendoorn. Dat ligt akelig dicht bij elkaar.