Blog

De nacht heeft plotseling overal spinnenwebben getoverd. Niemand had ze daar zien hangen, maar toen we eergisteren opstonden, waren ze er opeens.

O ironie: iedere dag op zoek naar een foto, de blik op zoek naar bijzondere onderwerpen en dagenlang blind langs een fraai tafereel fietsen.

De bouwactiviteiten op het Vledder waren nog maar net op gang gekomen toen de winter fors in viel. Bouwvakkers weten wat dat betekent: vorstverlet.

In de agenda stond vandaag een afspraak. Een overdracht van bed die al twee keer eerder was uitgesteld. Het moest er daarom vandaag maar van komen. Helemaal gerust was ik er niet op, gezien de hoeveelheid sneeuw die gisteren op ons land is terechtgekomen.

‘Kun je bij jullie achter alweer schaatsen?’, hoorde ik vanmiddag een moeder hoopvol vragen aan een klasgenote van Umai. Een vaag, onzeker schudden van het hoofd, wiegen meer, was het antwoord. Het kon evengoed een ‘ja’ zijn als een ‘nee’. Ik hield het op een ‘misschien’.

In de pauze een kort ritje op de fiets gemaakt, op zoek naar fotomateriaal. Ik had geluk en vond een door de elementen getekende bevroren plas.

Het optuigen van de kerstboom is al vele malen vastgelegd in beeld en geluid. De samenstelling van de ‘kerstarbeiders’ wisselt. Constante factor is de boom. De smaak van de versierders wisselt ook.

Dit hangt thuis al een tijdje aan de schutting. We zijn vergeten welke plannen we ook alweer hadden met dit hout. Geeft niet, we bedenken wel weer wat. Of niet. Maakt ook niet uit. Voorlopig is het een blikvanger als de nacht vochtig en koud is geweest. Best mooi, zo’n restant hout met onzekere bestemming…

Sinterklaas bracht niet alleen cadeaus voor de kinderen, hij leverde ook een nieuwe huisgenote af. Ze laat niet veel van zich horen, maar haar uiterlijk spreekt boekdelen.

De jongens hebben alwéér Kapla gekregen van de Sint. Volgens Lidia hebben we inmiddels genoeg om een toren tot het plafond te maken.

(K)oude tijden herleven in de slaapkamer van Umai. Het ijs bedekte deze week kronkelend uitgekristalliseerd de onderkant van de ruiten.

Ik zit er weken op te azen. De beste gelegenheid ging verloren in een dolle avond op jacht naar vervangende bedden voor onze kinderen. Vanochtend is het dan toch eindelijk gelukt. Niet helemaal de maan…