Blog

Is het u wel eens opgevallen dat de kinderen van tegenwoordig direct vragen ‘mag ik ‘m zien’ of iets van dien aard wanneer iemand een foto van ze heeft genomen? Polaroid maakte dit al in de vorige eeuw mogelijk.

Polaroid heeft een printer ontwikkeld die afdrukjes maakt zonder dat hiervoor ook maar één microdruppel inkt nodig is. Als die printer in een camera kan worden gestopt, betekent dit de glorieuze terugkeer van de Polaroidcamera!

Papier is een prachtige informatiedrager omdat het gemakkelijk mee te nemen is en tekst er bijzonder goed op is te lezen. Nadeel van papier is dat het zich slechts eenmalig laat bedrukken. E-ink kent dit nadeel juist niet.

Het waarnemen van kleuren is zo vanzelfsprekend, dat niemand erbij stilstaat hoe dit mogelijk is. Wie zich bedenkt dat de wereld eigenlijk helemaal geen kleur heeft, realiseert zich dat hier sprake moet zijn van een bijzonder fenomeen!

De telecommunicatiebranche was al in het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw bezig met het vergroten van de bandbreedte op internet, toen deze industrietak startte met de ontwikkeling van wat later bekend zou worden als ISDN.

Het verhaal wil dat de maximale capaciteit van de cd-rom van toen, 650 MB, tot stand is gekomen omdat de vrouw van een van de topmensen van Sony de Negende Symfonie van Beethoven met één cd wilde kunnen afluisteren.

Het is waarschijnlijk iedereen overkomen die voor het eerst een afdruk wil maken van het favoriete, kleurrijke kiekje uit een digitale fotocamera: op standaardpapier rolt er een tegenvallend, flets resultaat uit de printer.

Om de werking van acrylverven goed te kunnen uitleggen, is het nodig om in de wereld van de moleculen te duiken. In acrylverf worden vaak de zogenaamde monomeer acrylaten gebruikt, die zijn opgebouwd uit esters en een vinylgroep.

De lancering van de nieuwe iPhone domineerde afgelopen week mijn nieuwsstroom. Gek werd ik ervan. Cynisch ook. En ik realiseerde me dat ik net zoals vele anderen wat nieuwsgaring betreft in kringetjes rondzwem.

Ergens aan het einde van juli zijn we met zijn vijven nog steeds aanwezig in het zuiden van Bretagne, maar de gedachten zijn alweer afgedwaald voorbij het onvermijdelijke einde. Een heerlijke, tijdloos aanvoelende periode is daarmee voorbij. De kracht van de gedachte.

Ruim zes jaar geleden verzuchtte ik in een artikel op mijn privéweblog waarom de hele wereld toch het credo van economische groei aanhangt. Dat kan niet eeuwig doorgaan, hoezeer groei ook in de menselijke aard zit ingebakken, redeneerde ik toen.

Het werkpaard van de familie, de iMac, is ingelijfd door de man achter 2function, ondergetekende dus. Verhuisd naar het nieuwe kantoortje boven. Er zijn genoeg apparaten in huis die veel, zo niet alle taken van deze hardware kunnen overnemen.